,,Zemsta i przebaczenie. Rzeka tęsknoty” – Joanna Jax [Recenzja przedpremierowa]

Joanna Jax nie zwalnia tempa. Po lutowej premierze „Otchłani nienawiści”, już za kilka dni premiera trzeciego tomu cyklu ,,Zemsta i przebaczenie – Rzeka tęsknoty”, którą objęłam ambasadorską pieczą.
Tymczasem zapraszam Was na przedpremierową recenzję tej powieści. 

15740829_1162509267179698_993351620751389384_n

Już od pierwszych stron czytelnika uderza dojrzałość bohaterów tak bardzo kontrastująca ze swawolą, którą mogliśmy zaobserwować w pierwszej części cyklu. Wojna daje im lekcje życia, o których nigdy nie będzie im dane zapomnieć. Ich dojrzałość uwidacznia się nie tylko w postępowaniu, ale również w ich wewnętrznych rozterkach, przemyśleniach, których w ,,Rzece tęsknoty” jest całkiem sporo. Wzorcowym wręcz przykładem jest tutaj Alicja. Jej postać ewoluuje z frywolnej, żyjącej chwilą tancerki, w dojrzałą, pewną siebie kobietę, gotową poświęcić się dla innych. To jedna z najważniejszych zmian jakie możemy zaobserwować. Kobieta przestaje dbać tylko o swoje dobro i bezpieczeństwo, zauważając po drodze bliźniego i bezinteresownie wyciągając pomocną dłoń.

,,Człowiek nie może żyć w oderwaniu od innych. Dbać tylko o siebie i nie zauważać gehenny drugiego człowieka. Ryzykować życiem swoim i bliskich. Ale co warte byłoby życie, gdybyśmy nie pomagali innym?”.

W części tej mamy okazję lepiej poznać postaci poboczne, w tym Weronikę, lekarkę zabiegającą o względy Juliana, który po ucieczce z Pawiaka oddaje się pod jej opiekę.
Do decyzji o opuszczeniu Emila dojrzewa również Adrianna, a skutecznym motywatorem staje się tajemniczy mężczyzna, który zaproponuje jej odbudowanie własnego szczęścia… Emil jednak nie zamierza ułatwiać małżonce odejścia.

Towarzyszymy również Hance, ukrywającej się przed gestapo na wsi wraz z dziećmi i Ireną. Sama postać Ireny często wywoływała uśmiech na mojej twarzy. Darzę ją ogromną sympatią i jestem wdzięczna autorce za tę kreację. W pełnej napięcia akcji powieści postać Ireny Wariatki była dla mnie oddechem i chwilą uśmiechu w tej wojennej zawierusze, a swoją prostotą wypowiedzi i sposobem kobieta potrafi rozbawić, ale i wyjść z najgorszych opresji wprawiając innych w osłupienie.

,,W prostocie jej charakteru istniałą prawdziwa miłość. Większa niż do siebie samej. Skupiona na bliskich jej osobach, naturalna i prosta. I w tej prostocie tkwiło jej piękno”.

Można się pokusić o stwierdzenie, że ,,Rzeka tęsknoty” to historie wojenne przedstawione z perspektywy Rosjanina – Igora Łyszkina, Niemca – Waltera von Lossowa oraz Polaka – Juliana Chełmickiego. Dzięki temu zabiegowi, pozostajemy na różnych wojennych frontach, zauważając jak bardzo każdy z bohaterów tak naprawdę nienawidzi wojny. Nieustannie przepływa przez nich rzeka tęsknoty. Ogarnięci nią, marzą o spokoju, rodzinie i miłości.

,,Ciągłe napięcie, adrenalina , złość i wciąż podsycana nienawiść do wroga nie były dla Łyszkina czymś, co uważał za normalne. Ale tkwił w tym, bo nadzieja na lepsze jutro pozwalała mu to dziwne życie zaakceptować”.

Nie jest to jednak wojna widziana tylko męskimi oczami. Tak jak w poprzednich dwóch częściach bardzo ważną rolę pełnią również kobiety. Ich odwaga, wsparcie, lojalność, poświęcenie dla dobra sprawy budzi podziw. Kochają, walczą, troszczą się i narażają swe życie dla innych. Wojna dla nich to nie tylko walka z wrogiem, ale przede wszystkim batalia o bezpieczeństwo i dobro najbliższych, a przede wszystkim ukochanych dzieci. Ponad wszystko. Choć i tu autorka poczyniła wyjątek w postaci perfidnej Renate Zoll.

Ta powieść jest wyjątkowa. I nawet jeśli nie jesteście miłośnikami literatury z historią wrzeka tle, z pewnością Was zainteresuje. Autorka opisuje z detalami wydarzenia doskonale wszystkim znane, choćby z lekcji historii: życie w warszawskim getcie, walki o przetrwanie i wreszcie samo powstanie. Wiele z opisanych przez Joannę Jax zdarzeń mających miejsce w getcie właśnie wyciskało łzy z oczu…

Czytamy również o Katyniu, i wzajemnych akcjach propagandowych Niemców i Rosjan. Razem z Julianem przeprawiamy się na zachód, gdzie ten zamierza walczyć m.in. o interwencję aliantów…. Autorka powieści zdecydowanie wykreowała bohaterów, którzy są kluczowymi postaciami w wojennej zawierusze. Nadała im role, dzięki którym zapisują się na kartach historii swoich krajów.

Jak ma się do tego miłość, przyjaźń Igora, Waltera i Juliana, którzy stoją po przeciwnych stronach barykady? Co zrobią, gdy los splecie ponownie ich życiowe ścieżki i przyjdzie im wybierać między przyjaźnią a obowiązkiem wobec ojczyzny?

,,[…] to nie kraj, w którym się urodziliśmy, świadczy o naszym człowieczenstwie, ale to, co nosimy w sercu i umyśle”.

Czytając tę powieść, trudno pogodzić się z faktem, iż wiele z przytoczonych sytuacji naprawdę miało miejsce. Autorka w sposób wyważony, mimo wszystko jednak działający na emocje i wyciskający łzy z oczu, opisuje przeszłe zdarzenia. Pokazuje, iż człowiek jest w stanie przywyknąć do najgorszego, oswoić i znieczulić się na najbardziej zatrważającą rzeczywistość. A te najgorsze uczynki potrafi wytłumaczyć sobie odgórną koniecznością. Na szczęście są również bohaterowie, którym sumienie nie pozwala na wtopienie się w bezwzględną otchłań nienawiści i brutalności. Z narażeniem życia walczą o zachowanie resztki moralności i człowieczeństwa.

,,Rzeka tęsknoty” jest zdecydowanie moim faworytem wśród dotychczasowych części cyklu ,,Zemsta i przebaczenie”. Autorka umiejętnie dawkuje nam ilość historycznych faktów oraz podanych informacji z zakresu polityki, tak by nie przytłoczyć nimi czytelnika. Ma to ogromny wpływ na to, iż książkę czyta się z zapartym tchem. Z niecierpliwością więc oczekuję dalszych losów bohaterów …

blurb

Premiera: 24 maja 2017

ikona wpisu

Cały cykl powieściowy „Zemsta i przebaczenie” składa się z następujących tomów:

I.   Narodziny gniewu (RECENZJA)
II.  Otchłań nienawiści (RECENZJA)
III. Rzeka tęsknoty
IV. Morze kłamstwa
V.  Bezkres nadziei

VI. Dolina spokoju

Kolejny tom cyklu – ,,Zemsta i przebaczenie” – ,,Morze kłamstwa,  ukaże się sierpień/wrzesień 2017 roku

18238554_1292367950860495_5544479641028234331_o

Za możliwość zapoznania się z powieścią „Zemsta i przebaczenie. Rzeka tęsknoty” przed jej premierą dziękuję Wydawnictwa Videograf SA

videograf


14720596_1089720897791869_6530320021263288028_nJoanna Jax (właśc. Joanna Jakubczak) – urodziła się i mieszka w Olsztynie. Absolwentka Uniwersytetu Warmińsko-
Mazurskiego. Na co dzień związana zawodowo z dużą korporacją finansową. Współpracuje również z firmą produkującą trawę z rolki. Oprócz pisania powieści maluje na szkle unikatową techniką warstwową, pasjonuje się literaturą biograficzną,  grafiką i zajmuje się copywritingiem. Zadebiutowała w 2014 roku „Dziedzictwem von Becków”, które zachwyciło zarówno recenzentów, jak i czytelników. Kolejne powieści: „Długa droga do domu” (2015) i „Piętno von Becków” (2016) również zostały entuzjastycznie przyjęte i ugruntowały status Joanny Jax jako pisarki. Głosami czytelników wybrana jako finalistka Festiwalu Pióro i Pazur na najbardziej wzruszającą powieść roku 2014. Miłośnicy jej twórczości z radością przyjęli wiadomość, że autorka tworzy nowy cykl powieściowy – „Zemsta i przebaczenie”. 

Zapraszam na FP autorki KLIK

 Grupa miłośników pióra Joanny Jax TUTAJ


Zapraszam na FB ,,Miłość do czytania”
(kliknij poniżej)

FB Miłość do czytania

Zapraszam na IG ,,Miłość do czytania”
(kliknij poniżej)

IG Miłość do czytania

Reklamy

One thought on “,,Zemsta i przebaczenie. Rzeka tęsknoty” – Joanna Jax [Recenzja przedpremierowa]

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s